این کتاب ها که مشروبات الکلی یا مواد مخدر نیستند!
خبر را از زبان یک نیروی امنیتی می خوانم:
گیرم که کتابهای مقدس تحریف شده باشند، گیرم که به قول شما گروه هایی مشخصا برای تحریف و تغییر اذهان مشغول به کار شده باشند. اما تا جایی که من به یاد دارم اسلام دینی است که تصدیق کننده ادیان پیشینش است و صاحب هر دینی قرار است نزد مسلمان در امان باشد و مورد احترام. سوال اینجاست که اینچنین با ذوق باید از سوزاندن کتاب های مخصوص ادیان ِ آسمانی دیگر سخن بگوییم؟ اطلاع رسانی، آگاهی بخشی و تذکار درباره تحریف کتابها سر جای ِ خود، اما آیا در انها هیچ بویی از حقیقت ِ به امانت گذاشته شده از سوی رسولان الهی وجود نداشت؟
کجای خبر کتاب سوزی می تواند جذاب باشد؟ به قول خودتان روش های نرم و تشویقی برای گرویدن به ادیان دیگر را با روش های سخت ِ از نوع کتاب سوزی پاسخ دادن، نتیجه ای هم دارد؟
پی نوشت: غرض این نیست که درباره کتاب تحریف شده اطلاع رسانی نکنیم یا آنها را مثلا از دسترس خارج نکنیم. موضوع این است بخاطر نفس این کتاب ها سوزاندنش معنای خوبی ندارد. کتاب اساسا کالای سوزاندنی نیست.
