ساحلی که دو سال است به سلامت رسیده
۱۶ آبان سال ۱۳۸۵ بعد از تجربه دو تا وبلاگ نیمه کاره خواستم تجربه ای روی بلاگفا داشته باشم. تازه شروع کرده بودم به خواندن برای کنکور. تمام هم و غم خودم را برای آن گذاشته بودم و از تمام جلسات و بحث های دوستانه دوری گزیدم. از آن روزگار بود که اینترنت جایگزین تمام این گفتگوهای حقیقی شد. در ابتدا قصد داشتم با نامی مستعار و بدون دغدغه نوشته هایم را در وبلاگی بگذارم. سرنوشت این وبلاگ هم به مانند دیگران در اثر انتخابات شوراها یکی بود و بعد از نوشتن تنها پنج پست مختومه اعلام شد. با پایان انتخابات و با شروع مجدد درس خواندن ها، از چنین روزی وبلاگ نوشتن را به شکل جدی وبه سبک و سیاق امروز شروع کردم. نزدیک یک سال و نیم مهمان سایت بلاگفا بودم و بعد به کمک دوستانم ( + و + ) به این خانه مجازی منتقل شدم، که سپاسگزارشان می باشم.
ماحصل تمام این مدت وبلاگ نویسی گفتگوها و نقدهایی است که می شنوم و می آموزم. دوستانی است که به مدد همین خانه مجازی همدمی حقیقی برای ساعات و لحظه های خوب یا بد من بودند. دوسال وبلاگ نویسی مستمر تنها برای خودم فایده داشت تا بتوانم نگاه مسئله محور را که نیاز رشته تحصیلی ام بود تقویت کنم. باور داشتم که باید بتوانم مسائل روز را از خلال اخبار، جامعه و مردم کوچه و خیابان پیدا کرد. و البته کم پرحرفی هم نکرده ام که در مدت این دوسال این ۷۹۹ امین پست وبلاگی ام است.
از همان ابتدا قرار نبود اینجا وبلاگی تخصصی باشد. قرار بود مکانی برای دلنوشته ها و هر انچیزی باشد که در روز به ذهنم می آید و بارها گفته ام که از آن انتظار مقالات علمی جامعه شناسانه را نداشته باشند که در وسعم نیزنمی گنجد. در واقع تنها نگاهی انتقادی به سیاست، جامعه و فرهنگ باعث نگاشتن سطوری شده که همیشه عده ای را خوش آمده و عده ای دیگر را برافروخته است.
در هر صورت این خانه مجازی هم دوساله شد و باور نمی کنم دوسال توانستم به تناوب بنویسم. امید آن دارم که نوشته های وبلاگ در طول این مدت موجبات رنجش خاطر دوستانم را فراهم نکرده باشد.
اما مدتی بود می خواستم دستی به سر و گوش وبلاگ بکشم. از وقتی بلاگرولینگ هک شده و به روز شده های وبلاگی را نشان نمی دهد، عملا این لینک های کنار از کار افتاده بود. نه تنها چرخشی نداشت که حتی نمی توانستم لینکی به آن اضافه یا کم کنم. همین شد که شرمنده بسیاری از دوستانی بودم که می بایست نامشان در این دسته ها می آمد. تا بالاخره با کمک این دوست عزیز، و با استفاده از خدمات گوگل ریدر لینکها را سر و سامانی دادم. لینکهای کنار در واقع به روز شده های ۱۲ ساعت اخیر در میان ۲۷۰ وبلاگی است که در گوگل ریدر می خوانمشان. تعداد زیادی از دوستان بر اثر این جابه جایی از خاطرم رفته اند که از ایشان پوزش می طلبم. اگر لینکی را از خاطر برده ام خوشحال می شوم دوستان در کامنت ها تذکر دهند. در ضمن امیدوارم دوستانم این دیرکرد را به حساب کم توجهی نیز نگذارند.
روزانه های وبلاگم بخش جدید این مدت بوده که قرار است فارغ از تعارفات مرسوم این وبلاگ در ان بنویسم. درست است که چون دلنوشته ها شرح حال و روزم را می شود از این بخش فهمید، اما الزامی در آن نیست که هر نوشته ادبی و هر جمله ای که می نویسم حامل نکات پیچیده ای باشد که قرار است رمزگشایی شود. این را گفتم که نه زیاد از خواندن آنها امیدوارشوند و نه نگران. بعضی از همان پستهای نگران کننده فقط بازی های زبانی است. اما ظاهرا باعث رنجش و آزار دلسوزانم شده است.
از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان که خودم را متعلق به فضای سنتی وبلاگستان می دانم، اما از خرداد ماه بعد از انتقال به این خانه تمام تلاشم را برای یادگیری مکان ها و فرصت های جدید کرده ام. و لااقل از برخی راضی هم بوده ام. و اکنون چه کسی است که نداند پدیده ریدر خوانی و عبور از ف ی ل ت ر ی ن گ اینترنت یعنی چه. پس اگر دوست داشتید و از این موجود افسانه ای استفاده می کنید می شود از اینجا مشترک خوراک این وبلاگ شد.
۱۲ دی ۸۷ @ ۴:۱۰ ق.ظ
لطفا از بلاگ من بازدید فر مایید و نظر دهید :
http://na30m84.persianblog.ir/
۱۲ دی ۸۷ @ ۱۰:۲۳ ق.ظ
درود
امیدوارم عمر این وبلاگ صد ساله شود و لابهلای مطالب ان هر روز شاهد پیشرفت و ترقی شما در عرصه های مختلف زندگی باشیم .
مهر نگهبان شما باشد .
۱۲ دی ۸۷ @ ۱۲:۰۲ ب.ظ
ای ول .مبارکه سمیه جان. من نمی دونم چرا همیشه فکر می کردم ۴ ۵ سالی هست داری می نویسی.لایک برای این ۲ سال پر از فعالیت
۱۲ دی ۸۷ @ ۱۲:۱۶ ب.ظ
مبارک باشد و مستدام!
۱۲ دی ۸۷ @ ۱۲:۲۱ ب.ظ
چه عنوان بی معنی ای برای پستت گذاشتی.
چقدر وقت صرف خوندن اینهمه وبلاگ میکنی؟ چندین ساعت وقت میگیره.
۱۲ دی ۸۷ @ ۱۲:۵۷ ب.ظ
تبریک عرض میکنم خانوم توحیدلو. امیدوارم که خانه مجازی تان هماره پر از شور و شعور باشد.
سربلند باشید
۱۲ دی ۸۷ @ ۲:۱۹ ب.ظ
خانم توحیدلو
امیدوارم که این خانه مجازی شما (که امروزه تقریبا دارد برای همه ما ایرانیها عمومی می شود)، پایدار بماند و پرشور، و خالی از شر. به امید برگرفتن مطالب بیشتر از سایت (تارنما)ی شما استفاده در زندگی مان.
۱۲ دی ۸۷ @ ۵:۵۴ ب.ظ
تبریک میگم، انشاا… همیشه موفق و پایدار باشید
۱۲ دی ۸۷ @ ۸:۴۵ ب.ظ
دو سال یعنی بلند شدن و روی پا ایستادن، ایشالا وبلاگتون ۲۰ ساله بشه که بهش بگن رشید و رعنا ، ۴۰ ساله بشه که بگن کامل شده و ۶۰ ساله بشه که بگن با تجربه و پخته است. اما آرزوی صد سالگی نمیکنم.گر چه همیشه میگن صد سال به این سال ها اما تا حالا نشنیدم به صد سالگی نسبت خوبی بدن.در ضمن اگه بخوام ادای آینده نگر ها رو در بیارم!باید بگم معلوم نیست تا صد سال دیگه چیزی به اسم وبلاگ کاربرد داشته باشه! ! راستی تا صد سال دیگه تکلیف این ارتباطات عجیب و غریب که با سرعت نور داره تغییر میکنه چی میشه؟!!!!
۱۲ دی ۸۷ @ ۹:۴۸ ب.ظ
سلام
صمیمانه تبریک می گم
۱۳ دی ۸۷ @ ۱۲:۵۸ ق.ظ
سرکار خانم توحیدلو
تبریک.
انشاءالله خانه حقیقی و مجازی تان همواره روشن و برقرار و امید آفرین و شوق انگیز باشد.
۱۳ دی ۸۷ @ ۵:۴۷ ق.ظ
س جان
آن لاین باشی و بمونی خودت و وبلاگت.
۱۳ دی ۸۷ @ ۱۱:۰۵ ق.ظ
مبارک باشد. انشاء الله ۱۲۰ سال همین طور به سلامت برسد
۱۳ دی ۸۷ @ ۱:۵۶ ب.ظ
این وبلاگ را همیشه می بینم چون همیشه آپدیت میشه موفق باشید
۱۳ دی ۸۷ @ ۲:۰۴ ب.ظ
سلام
دوسالگی وبلاگتون رو به شما و خواننده های این وبلاگ تبریک میگم.امیدوارم همیشه شاد و پیروز باشید.
۱۳ دی ۸۷ @ ۳:۴۵ ب.ظ
جشن تولد وبلاگتون رو تبریک میگم.
به امید تولدهای دیگر، بر ساحل سلامت
۱۳ دی ۸۷ @ ۴:۲۸ ب.ظ
تبریک می گم و خسته نباشید. ایشالا ۱۲۰ سالگی وبلاگتون!
۱۴ دی ۸۷ @ ۷:۱۵ ق.ظ
مبارک باشه! ببخشید که دیر رسیدیم. به قول حاجی ایشالا صد و بیست ساله بشه!
۱۴ دی ۸۷ @ ۸:۴۳ ق.ظ
مبارکه! امتحانات ما رو هم از اینترنت جدا کرده و دیر به اینجا سر زدیم. شرمنده …
توی این ۳ روز ۹ تا مطلب نوشته بودی، ایشالا همینطور تداوم داشته باشه.
۱۴ دی ۸۷ @ ۱۱:۱۴ ق.ظ
تبریک میگم ، ان شالله خودتون و وبلاگتون ۱۳۰۰ سال زنده و پاینده باشین ، اگر عمر ما هم کفاف کرد هر سال بهتون تبریک بگیم !
۱۹ دی ۸۷ @ ۱:۰۴ ق.ظ
سلام خانم دکتر
من دیر رسیدم که تبریک به گویم ولی از این که دو سال از زندگی شما در این مسیر تا این حد مفید بوده واقعا خوش حالم . برای شما در ادامه ی این تلاش پر هزینه اما مفید آرزوی توفیق دارم.
۲۰ دی ۸۷ @ ۲:۳۴ ب.ظ
سلام سمیه جان
تبریک با تاخیر مرا بپذیرید. امیدوارم همچنان محکم و استوار بنویسید. قدرت ذهن و قلمتان راهمیشه تحسین کرده ام. برای تان آرزوی موفقیت های بیشتر دارم که شایسته اید.