غصه همه روزهای گذشته ای  را می خورم که می شد می بود و نبود و همه روزهای اینده ای که باید باشد و من نیستم. وابستگی حتی از نوع کوچکش نیز امید می دهد به زندگی و اگر بزرگ شود و بزرگتر، می شود گرمای راه!