خاتمی سیاستمداری اخلاقی با ورژن دهه هشتادی
خاتمی رییس جمهوری بود که آمدنش شور و هیجان جوانیمان را آغاز کرد. رییس جمهوری که فشارهای وارد شده بر دولتش مستقیم بر توان و پیکر نحیف هوادارانش که اغلب جوانان بودند وارد شد. جفایی که در کوی دانشگاه بر دانشجو رفت فراموش شدنی نبود. خاتمی تلاش کرد و مرد عرصه بحرانها شد. ایستادیم و از عدم صلابت خاتمی سخن ها گفتیم. او را مرد حرف خواندیم. بر عقب نشینی هایش اعتراض کردیم. ازبرخی تصمیم هایش چون برگزاری انتخابات مجلس هفتم انتقاد کردیم. حتی بدنه ای از جنبش دانشجویی شعار عبور از خاتمی را مطرح کردند. همه اینها شد تا در آخرین دیدارش با دانشجویان در ۱۶ آذر اخرین سال ریاست جمهوری در اعتراض به دانشجویان گفت در آینده خواهند آمد کسانی که معنای آزادی را به ما بچشانند. باز هم انتقادات به حق و به ناحق از ایشان ادامه داشت. اما خاتمی فروتر از خواسته های حداکثری آن روز ما بود.
چهار سال گذشت. دولت نهم با تمام توان حتی احتمالا از سر خیرخواهی چارچوبه اقتصاد و فرهنگ را به هم ریخت. سیاست خارجی را منزوی کرد. ایران را کشور تحریم ها نمود. مرد شعارها و نمایش شعائر شد. اینبار نه دانشجو و قشر نخبه که بدنه مردم منتقد گشتند. اینبار خاتمی فراتر از حداقل هایی بود که ما می خواستیم. هرچند باز هم آمدیم و نقد و خواسته مان را گفتیم که باور داشتیم بدون پیمان بستن و ضمانت گرفتن - هرچند به شکل حداقلی- نمی شود که رای سفیدمان را به صندوق کاندیدا بیاندازیم. خاتمی آمد برای بازگرداندن قطار خارج شده امورات ایران به ریل اصلی اش. با انتقاد آمدیم اما ماندیم. خاتمی آمد و ماند. بازهم محبوب شد.
به هر دلیل اخلاقی یا غیر اخلاقی - که چندان اخلاقی اش نمی دانم- و درست یا نادرست - که درستش نمی شمارم - خاتمی قصد بر ترک انتخابات دارد. ترک انتخابات از سوی او هرچند علیرغم ممانعت های اطرافیان است، هرچند بخش عظیمی از دلسوزان آینده کشور همراه این تصمیمش نیستند، اما پاسخ به تعهد ناصوابی است که درباره عدم همزمانی ورودش با میرحسین موسوی کرده بود. دیگران تعهد را ندیدند ولی خاتمی دید. دم از اخلاق زد و اخلاق را در عمل خواست که پیاده کند. تنها سرمایه اش را اخلاقی شناخته شدنش می دانست. خاتمی مشهور به قدرت طلبی نخواهد شد که در اوج حمایت ها از گردونه رقابت ها کنار کشید. درست زمانی که رقبایش از بالا بودن آرایش نظر دادند. خاتمی مرد صلح طلب اصلاحات بود. رفتارش در داخل و خارج اینگونه نشان می داد. خاتمی هم از استقلال گفت. اما استقلالش را نه از ضرب انرژی هسته ای که قرار است برای توازن قوا باشد به کار گرفت و نه مبارزه انقلابی با امپریالیسم را ملاک کار خود کرد. خاتمی به راه امام بود. اما مفهوم امت و امامت امام را در این دهه با جامعه مدنی تصویر کرد. خواهان نهادمندی شد و همه اقشار برایش مهم شدند. خاتمی از فرو دستان گفت، هرچند که آنها به استضعاف کشیده شدگان باشند. ادبیاتش ادبیات امروز بود. خاتمی می دانست با اقتصاد چه می کند هرچند که تبلیغ نکرد. معلوم بود پول نفت قرار است چه شود. در میانه راه سوسیالیسم و لیبرالیسم سردرگم نشده بود. محتوای کلامش از ارزش ها و دین و مردمسالاری داشت اما دارای لبه تیزی با جریان های مخالفش بود. اختلاف ها در سخنانش پیدا بود. خاتمی اطرافیان فرصت طلب بسیار داشت. اطرافیانی که فرقی نمی کنند چه کسی بر سر کار باشند تا بیایند و بمانند. اما در این میان از مشاورین توانمندی برخوردار بود و تجربیاتشان از روزنامه نگاری و خبرگزاری گردانی فراتر می رفت.
خاتمی می رود و شاید این رفتن گزینش آتی انتخاباتی ما را با مشکل مواجه کند. سوالهایمان را از کاندیدای باقی مانده که حتی خود را اصلاح طلب نمی داند افزون گرداند. اما رفتن خاتمی نشان از تزلزلش نبود. هرچند امدنی متزلزل داشت. هرچند برای اطرافیان نزدیکش رسم خوشایندی نبود. خاتمی آبروی خود را نزد مردم خرید. بر اخلاقی بودنش تاکید چندباره شد و قبای قدرت را به راحتی به دست دیگران سپرد. درست است که انصرافش اولین ضربه را برپیکره دیگر کاندیداهای نزدیک به این جریان وارد می کند و آغاز هجمه ها به سوی میرحسین موسوی خواهد بود. هرچند خواسته بسیاری را نادیده گرفت. اما بابت این تصمیمش و بابت بهایی که برای حفظ اخلاق در سیاست پرداخت از او باید متشکر بود. خاتمی اخلاق را در زمانه خودش و در این دهه تفسیر کرد. اخلاق و مرام دهه شصتی را به تصویر نکشید. نوشتم تا تنها خسته نباشیدی باشد بر حرکت یک ماهه انتخاباتی ایشان. خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود!
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۲:۲۷ ق.ظ
اصحاب عشق را رنجی عظیم در پیش است
پای در مسلخ عشق نهادن
گردن به تیغ جفا سپردن
و دم بر نیاوردن
***
خوشحالم شرمنده نشدم از خودم بابت حمایتش.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۲:۲۷ ق.ظ
صد در صد با محتوی این نوشته شما مخالفم. ۱) آقای خاتمی با انصراف خود ، به قولی که با یک نفر بسته بودند وفا کرد تا بتواند به قولی که با ۷۰ میلیون نفر بسته بود جفا کند. ۲) خاتمی هم دوباره آمدنش بر خلاف گفته اش ، تزلزل داشت و هم رفتنش ۳) این ملت گرچه در منجلاب دولت نهم فرو رفته و اسیر شده ، اما لیاقتش خیلی خیلی بیشتر از امثال خاتمی است ۴) تو رو خدا سقف لیاقت مردم رو اینقدر پایین نیارید
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۳:۳۲ ق.ظ
آنچنان که شواهد نشان می دهد حاکمیت می خواهد مردم اینبار در انتخابات شرکت نکنند و ما هم روی نظام را زمین نخواهیم انداخت از آنجا که جمهوری اسلامی مشروعیت ندارد ما هم شرکت نخواهیم کرد رفتن خاتمی تکلیف باند اصلاح طلب را هم یکسره کرد.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۴:۲۶ ق.ظ
سلام دوست عزیز سرکار خانوم توحید لو
مطلب کامل و جالبی بود استفاده کردم
د رنکات ذکر شده در مورد میرحسین با شما هم عقیده ام
خاتمی شخصیتی بزرگ داره که هر کسی نمیتونه عظمت اونو درک کنه
این آقا محمد هم اگه خیلی مدافعه حق ملت هست لا اقل آدرسی از خودش میداد تا جواب بگیره
باید بچشد رنج تنهائی را
مردی که ز عصر خود فرا تر باشد
با خاتمی در جبهه اصلاحات اخلاق نمیمیرد
پایدار باشید
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۵:۰۹ ق.ظ
همانطور که پیش بینی می شد ماندن بر مدار اخلاق را ترجیح داد تا تلاش برای کسب قدرت …در روزهای آتی باید کنکاش بیشتری کنیم دراین تصمیمش وقتی که رسمی تر شد عدم حضورش
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۹:۳۴ ق.ظ
به گمان من او بهترین انتخاب را کرد. الان وقت سهم مجاهدین و مشارکت را دادن نیست. باید یک کاندیدا از اصلاح طلبان شرکت کند و به دور از شعاربازی بخشی از آب رفته را به جوی باز گرداند. به خاطر همین چیزهاش دوستش داریم.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۹:۴۰ ق.ظ
برایم عجیب است که شما اصرار زیادی دارید که در این برهه تاریخی، همچنان داستانی تخیلی را جایگزین فاکت ها کنید. خانم توحیدلوی عزیز! به راستی مجموع تحلیل شما از آمدن و رفتن خاتمی همین است؟ یعنی ما باور کنیم که روایت جامعه مدنی خاتمی را می توان در تمایل او به نهادسازی خلاصه کرد؟ یعنی شما فراموش کرده اید که دوستان دوم خردادی در امر نهادسازی بسیار ضعیف عمل کردند و همچنان هم برای عضوگیری هایشان آزمون های عقیدتی برگزار می کنند؟ یعنی واقعاً قصد دارید خاتمی را تا حد یک انسان صرفاً مقید به کنش اخلاقی پایین بیاورید؟ شما مگر دوتایی اخلاق و سیاست را چگونه فهمیده اید که عمل خاتمی را صرفاً اخلاقی می دانید؟ درست است که خاتمی همچنان به دنبال قائل شدن اولویت برای صبغه اخلاقی در کنش سیاسی است، اما این اصلاً به معنای فقدان تدبیر در تصمیم او نیست. خاتمی باید برود تا فضای اصلاح طلبی از این “مسیانیزم” مضحک، خلاص شود.خاتمی باید برود تا ما ببینیم اصولاً قرار است در فقدان پیروزی مطلق، چگونه فعالیت سیاسی کنیم!؟ خاتمی باید برود تا دوستان مشارکت و سازمان مجاهدین، یاد بگیرند خاتمی را نیاورند و به زور و فشار نگهش ندارند و قلم به دست کودکان ندهند که بنویسند “چرا خاتمی می ماند؟”. خاتمی باید برود تا اصلاح طلبان یاد بگیرند از موسوی به عنوان گزینه ای که خیلی هم مقید به گفتمان آنها نیست، دفاع کنند. خاتمی باید برود تا جناب کروبی که به زشت ترین شکل ممکن،با به کارگیری گروه اپورتونیست قوچانی، بر تفرقه و تخریب دامن زده اند، خجالت بکشند و فضا را به میرحسین واگذارند.
آخر چه لزومی دارد بهترین گزینه را تنها با یک قرائت و آن هم با یک فرد، تعریف کنیم؟ بالاخره جبهه اصلاحات قرار است اصلاح و مصلحت را در هم بیامیزد یا نه؟
خانم توحیدلو! واقعاً در محتوای نوشته های تان بیاندیشید و ببینید این نوشته ها چه ربطی به ادعای اصلاح طلبی دارند؟!
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۱۱:۰۴ ق.ظ
سلام
امیدوارم روزی برسه که ۱-ما از نگاه صفر و یکی به مسایل رهایی پیدا کنیم و ۲-از نگاه فردگرایانه و بت سازی انسانها و پرستش آنها نجات یابیم و ۳-جنبههای مختلف یک مساله که هر کدام وزن خودش را دارد با هم مخلوط نکنیم. واقعا خیلی سخت میبود که افراد برجسته سیاسی که داعیه اصلاح طلبی دارند تصمیم می گرفتند یک دولت تشکیل دهند و همه برای راس هرم یعنی پست ریاست جمهوری تلاش نکنند و که اگر به راس هرم نرسیدند مجبور به کناره گیری شوند؟! یعنی آقای خاتمی نمیتوانست یکی از وزرای وزارتخانههای کلیدی مانند وزارت کشور باشد؟ خانم هیلاری کلینتون از هر لحاظ که فکر کنین (اعتبار خانوادگی و شخصی، ثروت، وزن سیاسی و تجربه و …) بر آقای اوباما سرتر بود ولی چه شد که آقای اوباما کاندید حزب شد و بعد خانم کلینتون رو به پست وزارت خارجه برگزید و هیچ کس و نه حتی خود خانم کلینتون این مساله رو اخلاقی نکرد؟!
یادمان باشد “در سیستم اشتباه، درست هم اشتباه است!”
چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۱۱:۳۸ ق.ظ
همیشه ساده می بازد .. همیشه سبز میخشکد …همیشه لشگر اندوه به قلب پاره می تازد
متاسفم برای ملت ایران که باز بی سامان شدند.
کسی که مورد حمایت خاتمی است مورد حمایت ماست. امیدوارم احمدی نژاد هم از این حرکت سید درس بگیره و به نفع قالیباف کنار بکشه.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۱۱:۵۸ ق.ظ
خانم توحید تو متاسفم که شما عینکتان را دیگر کلا نزذه اید و نه شرایط انتخابات و نه چگونگی حمایت را بلد نیستید و تنها برای خود می گوئید و می روید کاش متوجه خیلی چیزها بودید.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۱۲:۲۵ ب.ظ
اقای فرهودی عزیز و دوستان دیگرم! یک خواهش دارم و ان اینکه این متن را مستقل از نوشته های پیشینم نبینید. این متنی بود از سر عصبانیت از وضع پیش امده و تاکید بر اینکه در این دیدارها خاتمی را در این موضع اخلاقی یافتم و شک ند ارم که در جامعه اجر خواهد دید. اما در چند پست پیشینم همه اینها را که شما می گویید گفته ام. خاتمی برایم نه بت بوده و نه بی انتقاد بوده ام. کنار کشیدنش بدترین کار ممکن برایم بوده است. هنوز با گفتمان موسوی کنار نیامده ام. کنار کشیدن خاتمی را حتی زمینه ساز پیروزی طقیب می دانم. در تمام متون انتقادی و تحلیلی این روزها، خواستم درکنار هجمه هایی که به خاتمی داشته ام و داشته ایم، یکبار بنویسم که می فهمم دغدغه اخلاقش و پرهیزش از قدرت طلبی را. به نظرم این دغدغه ها مهم هستند.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۱:۲۷ ب.ظ
خانم توحیدلوی عزیز ، هرگز به این موضوع فکر کرده اید که در لحظه آخر ، احمدی نژاد هم به نفع میرحسین موسوی کنار بکشد؟ آنوقت هم همین جور در مورد اخلاقیات خاتمی دفاع می کنید؟
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۲:۰۷ ب.ظ
بانو توحیدلو:
یک سوال ساده دارم. حالا اوضاع اینجوری شده که ما باید بین چند تا کاندیدای مورد تایید رژیم انتخاب کنیم، که خاتمی تجیب ترین آنان هست، هیچ بحثی نیست.
اما به راستی آیا نخبگان ایران اینان هستند؟ آیا مهندس امیر انتظام، که به حق نلسون ماندلای ایران است، شایسته نیست؟ آیا دکتر باوند، عزت سحابی،دکتر شعله سعدی،… که اگر بخواهیم ردیف کنیم ایران بسیاری از این فرزندان دارد، جای دوری هم نرویم همین آ شیخ عبدالله نوری شایسته نیست؟
واقعا جای شرم دارد که همه دور یک گود جمع شده ایم، تا بازی عده زیادی تازه به دوران رسیده را ببینیم(که خاتمی نجیب ترینشان است). باور کنید برای من میر حسین موسوی، چنانچه از کودکی چهره اش را به خاطر دارم و پای صحبت هایش در تلوزیون می نشستم، فردی کوته فکر، ظاهر بین است. همان احمدی نژاد است منتها شیک تر است.
به حرف هایش در باره مستضعفان گوش کنید. لیست دو کابینه اش را ببینید، آقای حبیب الله عسکر اولادی مسلمان در دو کابینه وزیر است. مگر ایشان یکی از قارون ها نیست، حالا فرض کنید پشت بی. ام .و ننشیند. چه فرقی دارد؟
مگر معادیخاه در کابینه میر حسین نبود؟ به دلیل رسوایی اخلاقی بر کنار رفت؟ وامنش میر حسین چه بود؟ تمام افرادی که امروزه باعث بدبختی و دردسر هستند، که امثال من و شما دست به دامن خاتمی می شویم، همه وزرای میر حسین موسوی بودند
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۲:۰۸ ب.ظ
تمام افرادی که امروزه باعث بدبختی و دردسر هستند، که امثال من و شما دست به دامن خاتمی می شویم، همه وزرای میر حسین موسوی بودند
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۲:۱۲ ب.ظ
میر حسین، یاد آور خون است. یاد آور بی پناهی است. یاد آور بدبختی ملتی است که تنها تفریح اش سریال “اوشین” بود. یاد آور سکوت بر فجایع اوین است. یاد آور ادامه بی دلیل جنگ و ورود به خاک عراق است. یاد آور یا روسری یا تو سری است. یاد آور انقلاب فرهنگی است. یاد آور تقسیم فقر است، یاد آور دزدیده شدن انقلاب و تثبیت انقلاب دزدان است.
دردناک است
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۲:۱۷ ب.ظ
ری شهری وزیر میر حسین بود
فردی که در گوش آیت الله شریعتمداری، سیلی زد. آیا در اسلام ناب می توان در گوش فقیه مجتهد سیلی زد؟ جنازه شریعتمداری آنگونه دفن شد، زمانی که میر حسین سر کار بود. فقط به لیست وزرای دو کابینه او نگاه کنید.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۲:۲۶ ب.ظ
[...] خاتمی سیاستمدار&… خاتمی می رود و شاید این رفتن گزینش آتی انتخاباتی ما را با مشکل مواجه کند. سوالهایمان را از کاندیدای باقی مانده که حتی خود را اصلاح طلب نمی داند افزون گرداند. اما رفتن خاتمی نشان از تزلزلش نبود. هرچند امدنی متزلزل داشت. هرچند برای اطرافیان نزدیکش رسم خوشایندی نبود. خاتمی آبروی خود را نزد مردم خرید. بر اخلاقی بودنش تاکید چندباره شد و قبای قدرت را به راحتی به دست دیگران سپرد. درست است که انصرافش اولین ضربه را برپیکره دیگر کاندیداهای نزدیک به این جریان وارد می کند و آغاز هجمه ها به سوی میرحسین موسوی خواهد بود. هرچند خواسته بسیاری را نادیده گرفت. اما بابت این تصمیمش و بابت بهایی که برای حفظ اخلاق در سیاست پرداخت از او باید متشکر بود. خاتمی اخلاق را در زمانه خودش و در این دهه تفسیر کرد. اخلاق و مرام دهه شصتی را به تصویر نکشید. نوشتم تا تنها خسته نباشیدی باشد بر حرکت یک ماهه انتخاباتی ایشان. خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود! [...]
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۳:۰۰ ب.ظ
متاسفم برای مردمب اید بیشتر از اینها ارزش قائل میشد
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۳:۳۹ ب.ظ
خدا کنه که طور دیگهای بشه، کاشکی میرحسین کنار بکشه. فکر میکنم میرحسین اینطوری شانسی نداره و شاید دوباره….!
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۴:۳۸ ب.ظ
خداحافظ ای شعر شبهای روشن
خداحافظ ای قصه عاشقانه
خداحافظ ای آبی روشن عشق
خداحافظ ای عطر شعر شبانه
خداحافظ ای همنشین همیشه
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته
تو تنها نمیمانی ای مانده بی من
تو را میسپارم به دلهای خسته
تو را میسپارم به مینای مهتاب
تو را میسپارم به دامان دریا
اگر شب نشینم اگر شب شکسته
تو را میسپارم به رویای فردا
به شب میسپارم تو را تا نسوزد
به دل میسپارم تو را تا نمیرد
اگر چشمه واژه از غم نخشکد
اگر روزگار این صدا را نگیرد
خداحافظ ای برگ و بار دل من
خداحافظ ای سایهسار همیشه
اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم
خداحافظ ای نوبهار همیشه
آری خاتمی رفت. با رفتنش هم درس اخلاق به همه ماها داد.
خوشحالم که از خود پشیمان نیستم که از بزرگ مردی چون خاتمیحمایت می کردیم و در تلاش برای پیروزی او بودیم.
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۵:۴۶ ب.ظ
با سلام. از انصراف اقای خاتمی نمی دونم خوشحال باشم یا ناراحت از طرفی خوشحالم چون به اقای خاتمی احترام خاصی قائلم نمی خواستم با شکست سنگینی که در برابر اقای احمدی نزاد متحمل میشد. از نظر سیاسی برایش یک فاجعه باشد. اقای خاتمی این را خبلی زود درک کرد. وبا یک بهانه اخلاقی سر وته انصراف را هم اورد. خاتمی مردی بود که می دید روی اب دارد خانه میسازد. اویارنش را می شناخت یارانی که همه اهل کوفه بودند. والبته گرگ صفت .اگر اقای خاتمی سر بر می گرداندیاران اصلاح طلبش اورا تکه تکه می کردند . انان می خواستند به اسم خاتمی به اهداف خود برسند. اشی بس شور به قول سمیه تو حبد لو برایش پخته بودند. شکست خاتمی حتی قبل از امدنش پیدا بود . ابنها کسانی نبودند که بتوانند با اقای احمدی نزاد رقابت کنند. از طرف دیگر دوست داشتم بماند. بودنش نشان می داد که اصلاح طلبان چیزی در چنته ندارند وملت ایران انان را واصلاحات امریکایی را بهایی نمی دهند. حتی اقای موسوی که کلا اصلاحات امریکایی را قبول ندارد. هم در برابر رئیس جمهور فعلی شانسی ندارد . چیزی جز شکست در انتظار او نیست. هر چند اقای موسوی مرد بزرگی است اما در زمان کنونی تنها احمدی نزاد می تواند سکان دار هدایت کشور باشد ولا غیر. تاریخ این را نشان خواهد داداو مردی است که می تواند رئیس جمهور مادام العمر ایران باشد. در این برهه از تاریخ که دشمنان برای کشور دندان تیز کرده اند مردی از جنس نور می تواند بر دشمنان این سرزمین غلبه کند.(sndt.persianblog.ir)
۲۶ اسفند ۸۷ @ ۱۰:۲۵ ب.ظ
با سلام
از همه ی شما عزیزان دعوت می کنیم تا با نوشتن مقاله هایی در خصوص مسائل کشور
چه پیشرفت ها و چه مشکلات و انتقاد و یا حمایت از کاندیداها و اعتراض به عملکرد ارگان
های کشوری و مسئولان استانی و … به وبلاگ تازه تاسیس اصلاح طلبان ایران برای رونق
گرفتن کمک کنید.
اگر وبلاگ دارید میتونید لینک مطلبتون رو بدید.
در ضمن مطالبتون رو میتونید یا به ایمیل های زیر ارسال کنید یا در قسمت نظرات وبلاگ
بذارید.
reform_iran@googlegroups.com
reform_iran@yahoo.com
اگر مایل به تبادل لینک هستید میتونید در قسمت نظرات بگید
ممنون.
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۱۲:۰۷ ق.ظ
درود من بر شما
از خاتمی تا اعلمی
اینجا ایران است
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۱۰:۴۸ ق.ظ
خاتمی رفت تا به برخی ادم ندیده ها نشان دهد نه مسیح و منجی است و نه امام و نه باران!
خاتمی رفت تا برای هزارمین بار به عاشقان چشم و ابرویش نشان دهد که او فقط: سید محمد خاتمی بیش نیست!
او اشتباهی بود!
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۱:۴۳ ب.ظ
سلام
به نظر من خاتمی بهترین کار را کرد . چون دولت نهم و اطرافیانش که الان جای جای قدرت مملکت را بدست گرفته اند مطمئنا از هیچ کوششی در جهت تخریب وی و طرافدارانش دست برنمی داشتند . از رسانه ملی ما که به رسانه دولتی تبدیل شده و…..
در این شرایط نابسامان رفتنش بهتر بود و ما با میرحسین خواهیم بود .انسانی با اخلاق و شخصیت که حداقل تخریب شدنش به مراتب از خاتمی کمتر خواهد بود .
اخلاق را فراموش نکنیم . چیزی که دولت نهم برای رسیدن به قدرت فراموش کرد .
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۶:۱۳ ب.ظ
خاتمی رفت تا ما بار دیگر بیاد بیاوریم که بیچاره ملتی که احزاب ندارد !
نگاهی ساده به انتخابات مقدماتی حزب دموکرات آمریکا بین اوباما و هیلاری که چندین ماه با حرارت طول کشید و میام و اومدم و نمیام و شاید برم و شاید بیام نامزدهای اصلاح طلب در ایران همان را نشان می دهد که بیچاره ملتی که حزب ندارد و براحتی منتر می شود و دیده نمی شود .
رضا سیدی
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۷:۲۰ ب.ظ
بدبخت و بیچاره ما که گیر این اصول گرایان و اصلاح طلبان و هزار تا کوفت و زهر مار دیگه افتادیم . یه روز میگه میام یه روز میگه نمیام ذوباره فردا میگه میام بعدش میگه نمیام . یعنی تو این مملگت اینقدر آدم قحطی اومده که ۷۰ میلیون نفر باید لنگ اومدن و نیامدن ۱ نفر باشن ؟ !!!
هممون رو داره بازی میده این حکومت ، ۴ نفر رو گذاشته جلو میگه فقط میتونین به اینها رای بدین .
من نمیدونم یکی نیست بره این جنتی … رو ترور کنه همممون رو راحت کنه . والا به خدا آدم رو مجبور میکنن دیگه . همه ایرانیها متوسطسنشون ۶۵-۷۰ ساله این مرتیکه ۸۰ و اندی سال سن داره نمیمیره .
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۷:۵۳ ب.ظ
مرسی سمیه جان .
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۷:۵۴ ب.ظ
درود
سالنامه پایگاه خبری یاران باران در حال انتشار است
منتظر یادداشت ویژه شما با توجه به شرایط ویژه کنونی هستیم
http://www.yaranebaran.com/news.aspx?ID=6631
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۱۰:۰۶ ب.ظ
در بخشی از نوشته آورده اید: «به هر دلیل اخلاقی یا غیر اخلاقی - که چندان اخلاقی اش نمی دانم…». اگر منظورتان این باشد که کناره گیری خاتمی به دلیل عهدی که پیش از این بسته بود را اخلاقی نمی دانید با شما موافقم. اما اگر آنگونه که در بخش دیگری از نوشته آورده اید اعتقاد دارید به دلیل «حفظ اخلاق در سیاست» باید از خاتمی تشکر کنیم ناچارم بگویم که با شما کاملا مخالف هستم؛ دلیل این مخالفت را هم با ذکر نام شما در وبلاگم آورده ام که اگر سری بزنید خوشحال می شوم.
۲۷ اسفند ۸۷ @ ۱۱:۵۸ ب.ظ
درود بر موسوی حامی مستضعفین
۲۸ اسفند ۸۷ @ ۷:۰۲ ق.ظ
سلام سمیه خانم عزیز.
به نظر من تقلیل رفتار دیروز خاتمی به انتخابی ناگزیر در مخمصه اخلاقی نمی تواند تحلیل درستی به ما ارائه دهد و تبعات آن می تواند تا حدودی ناخوشایند باشد.
بر مبنای این گونه تحلیل اگر خاتمی آن جمله “یا من یا میرحسین” را نگفته بود الزامی برای کنار رفتن نداشت در صورتی که حالا الزامی برای خود ایجاد کرده و…
در صورتی که اگر مبنا شرکت تنها یک کاندیدای چپ در انتخابات باشد “که مبنای خاتمی همین است” خاتمی خواه نا خواه در برابر این انتخاب قرار می گرفت و در آن صورت هم احتمال بالا این بود که نتیجه همین کنار کشیدن باشد. علت این که می گویم احتمال بالا با کنار کشیدن خاتمی بود این است که نگاه واقع گرایانه و عمل گرایانه به شرایط پیشارو و به مجموعه توانایی ها و ناتوانی های خاتمی آینده چندان روشنی را به ما نمی نمایاند. از مجموعه سخنرانی ها و موضع گیری های خاتمی می توان این برداشت کرد که او به این شرایط کاملن واقف بوده است. رفتار واقع گرایانه ی خاتمی در این انتخابات نتیجه ای جز کنار کشیدن او در شرایط حضور موسوی نداشت. کنار کشیدن او را به یک رفتار مرامی تقلیل دادن منطقی نیست.
د
۲۸ اسفند ۸۷ @ ۲:۲۵ ب.ظ
کدام اخلاق؟! شوخی می کنید؟ اگر خاتمی به خاطر قولش به موسوی انصراف میده چرا همان موقع که موسوی اعلام کاندیتاتوری کرد انصراف نداد؟
۲۸ اسفند ۸۷ @ ۳:۳۸ ب.ظ
به نام خدا
سلام علیکم
مطالب جنابعالی را تا حدودی دیدم؛برام جالب بود اما یک نکته وجود دارد و اون اینکه واقعا با عنایت به فرمایشات حضرتعالی شما مقصود آرمانهاتون رو در آقای دکتر خاتمی می بینید؟
در ه رصورت خدمتتون ارادت پیدا کردم .اوامری باشه در خدمتم.سید حسین
she128m@yahoo.com
۲۸ اسفند ۸۷ @ ۵:۰۵ ب.ظ
فضای سیاسی ایران، پر شور و حماسی می شود. البته اگر خاتمی می بود شاید بیشتر پرشور می شد اما حالا هم زمینه کم مساعد نیست؛ به شرط اینکه همه طرف ها جدی کوشش کنند.
۲۹ اسفند ۸۷ @ ۱۰:۱۸ ق.ظ
آب زنیذ راه را بوی بهار میرسد
در این نو شدن زمین و زمان دست به دعا بر می داریم تا دلهایمان هم نو شوند
نوروز مستانه مبارک باد
۲۹ اسفند ۸۷ @ ۱۱:۵۵ ق.ظ
خانم توحیدلو
سال نو رو به شما تبریک میگم.امیدوارم سالی سرشار از خوبی و کامروایی باشه.
۲۹ اسفند ۸۷ @ ۱:۴۰ ب.ظ
مرسی از مطلب خوبتان. آنرا با عنوان تمجید از آمدن و نوع رفتن خاتمی در مطالب برگزیده وبلاگ قرار دادم
۳۰ اسفند ۸۷ @ ۲:۰۴ ب.ظ
هنوز هم با مبانی دیالوگتون نمی توانم کنار بیام. خیلی بحثتون کار داره. متنتون پر از تحقیر و تیکه انداختن به دیگرانه. فکر می کنم در شناخت دارم ضعیف عمل می کنم.
۲ فروردین ۸۸ @ ۱۲:۵۸ ق.ظ
سلام. جواب اینکه عمل خاتمی اخلاقی بوده یا نه، و حتی اینکه صحیح بوده یا نه، را نمی توان الان به صراحت داد، اما در این که خاتمی بازیگر این بازی نبود، تردیدی ندارم. خاتمی به صحت تصمیم بیش از تصمیم معتقد است و این روش در این بازی جوابگو نیست مخصوصن وقتی رقیبت احمدی نژاد است.
۲ فروردین ۸۸ @ ۷:۵۸ ب.ظ
با سلام خدمت دوستان
شاید در این فرصت جای تحلیل زیادی نباشد اما به دور از شک نیست بگوییم که احمدی نژاد رییس جمهور جالبی نبوده وما در این فرصت چند ماهه دست در دست هم این شخص با این همه گردش ها و سخنان به دور از عقل را از اریکه کنار گذاشته و شخص معتدل تری برای این کار برگزینیم که تنها گزینه میر حسین می ماند که بعضا عملکرد اورا در دوران نخست وزیری اش نقد می کنند که باید با کمی در نظر گرفتن شرایط آن دوران این کار را انجام داد ما منتظر میر حسین هستیم