آنچه شیرین است این روزها و بر مذاقمان می نشیند آوای امیدی است که برخاسته و انچه تلخ است چهره کریه قدرت طلبی است که توسل به ناراستی از هر نوع را برای خود توجیه می کند. آنچه شیرین است این روزها بازی بزرگ کردن و بازی بزرگ برهم زدن است و آنچه تلخ است فتواهایی از این دست برای برهم زدن بازی های شیرین مردمی است. آنچه شیرین است تمرین دموکراسی واقعی است و آنچه تلخ است نبودن حقوق محذوفینی است  که می توانستند باشند تا بازی سیاست زیبا تر شود و دموکراسی انتخاباتی ما کارآمدتر.

چه زیبا سخنی است که دموکراسی را نه در نشاندن کسانمان به قدرت بدانیم که مهمترین وجه آن زمانی است که قرار است کسی را از قدرت پایین بیاوری و مسندی که متعلق به خود می داند به دیگری تحویل دهی. این روزها شاید برای اولین بار است که کسی که صندلی قدرت را حق خود می داند و برای نگاهبانی اش از هیچ فروگذار نمی کند، خود را با آماج تغییر مقابل دیده است. چه بد سرانجامی است که امروز رییس دولت بازی ای را می بازد که دعوای دروغ و صداقت است. چه افسوسی دارد و نامانا است رقیب بد اخلاق ِ یک بازی اخلاق و بداخلاقی بودن!

این روزها بازی سیاست مهمترین چیزی است که همه مردم ایران دنبالش می کنند و این مردمند که باید نظر دهند که کدام مناظره، تاریخی است و کدام نیست. این وجدان جامعه است که باید بپذیرد که نفی هر آنچه تا کنون بوده و هرچه غیر از ماست، آیا صحیح است یا نه. و بی تردید برنده بازی اخلاق حتی اگر برنده بازی انتخابات نباشد در ذهن ها می ماند و عزیز نگاه داشته خواهد شد. هرچند که حضور سبز مردم ، امید به بردن در هر دو بازی را در دل تعداد زیادی ایرانی انداخته است.

دیشب مناظره کروبی و موسوی علیرغم تصورم که فکر می کردم قرار است رودررویی قدرت طلبانه اصلاح طلبان باشد، تبدیل شد به پرده افکنی از بی صداقتی هایی که به نام و رنگ دین و تقدس بر مملکتمان رفته است. موج شادی ها و حضور مردم تا پاسی از شب علیرغم محدودیت های انتظامی ، نشان از انرژی ای می داد که در رگ مردم تزریق شده است. انرژی ای که احمدی نژاد بدون شک تلاش خواهد کرد در دو روز باقیمانده از مردم سلب نماید. احمدی نژاد این روزها با لشگر کشی ها و اتوبوس راه انداختن ها تلاش بی وقفه ای در پیروز نشان دادن خود در برابر رقیبش دارد. با توجه به امکانات نابرابری که رقیب دارد شاید توانایی پاتک هایی مشابه از سوی ستادهای حامی موسوی نباشد. مشابهش برنامه در مصلای تهران است که با وجود تعلق مصلا به ستاد نماز جمعه زیر نظر رهبری، امروز حامیان احمدی نزاد می توانند در برنامه حاضر شوند، اما مصلا اطلاعیه می دهد که حامیان موسوی امکان حضور در مصلا را ندارند. همه اینها در کنار مشکلات دیگری که پیشتر گفتم نشان از امکانات نابرابری دارد که در مقابلش باید تنها به هوشیاری مردم و قدرت محبتی دل بست که بر اذهان و دلها می نشیند و هرچه مکر و فریب است بدین طریق رنگ می بازد.

و مکرو و مکر الله والله خیر الماکرین