به کجا می رویم؟
گرفتن بچه هایی که فعالیت کمتری داشتند. گرفتن و زندانی کردن بعد از اینکه قرار است مثلا فضا آرام شود. اصلا قرار است آرام شود؟ محسن جعفری، مهدی میردامادی، حسین نورانی نژاد و به علاوه دیگرانی که روزهاست که در بندند. خداوند به همه ما صبر دهد و به عده بسیاری توانایی اندیشیدن ِ صحیح. به امید آزادی
۲۶ شهریور ۸۸ @ ۹:۵۰ ق.ظ
خانم توحیدلو سلام،خودتان بهتر میدونید که قرار نیست فضا آرام شود قراره فضا بهتره بشه انشاءالله با حضور وپیگیری مردم عزیز و سبزمون در روز قدس…
۲۶ شهریور ۸۸ @ ۱۰:۲۲ ب.ظ
وقتی می بینم که برای نماز روز قدس اقای احمد خاتمی را می گذارند و وقتی ایران وکیهان وجوان همچنان با حاشیه امن بدترین اهانت ها را به موسوی و کروبی روا می دارند, به این نتیجه می رسم که یک عده ای واقعا دلشان نمیخواهد فضا ارام شود. به خدا شک می کنم و شاید اندکی دایی جان ناپلئونی باشد که بگویم با خودم فکر میکنم شاید اینها عوامل بیگانه هستند.
۲۶ شهریور ۸۸ @ ۱۱:۲۱ ب.ظ
http://www.rouydadnews.com/pages/242.php
۲۶ شهریور ۸۸ @ ۱۱:۲۲ ب.ظ
اللهم فک کل اسیر
http://www.rouydadnews.com/pages/242.php
۲۸ شهریور ۸۸ @ ۱۰:۳۱ ق.ظ
باسلام .خانم تو حید لو من معنی وازه و کلمه های شما را متوجه نمی شوم.((بچه هایی که فعالیت کمتری داشتند))((گرفتن و زندانی کردن بعد از اینکه قرار است مثلا فضا آرام شود. اصلا قرار است آرام شود؟))انگار یادتان رفته همین بچه ها به خاطر حرفهای محرک شما و امثال شما گرفتار شدند. وقتی سمیه تو حید لو برای تا سیسس رادیو بی بی سی خودش را هلاک می کند.و ان رابا تمام قوا تبلیغ می کند. ودر وبلاگش. هر تو هینی و هر دروغی را به مقدس ترین ارمانهای شهدا روا می دارد.حالا برای گرفتار شدگان اشک تمساح می ریزد.((خداوند به همه ما صبر دهد و به عده بسیاری توانایی اندیشیدن ِ صحیح. به امید آزادی))نوشته ایدخداوند به همه ما صبر دهد حرف قشنگی است اما صبر در برابر چه چیز. در برابراجرای مجازات الهی یا در برابرمشکلاتی که دشمنان ایران اسلامی بوجود اورده اند.نوشتید به امید ازادی منظورتان ازادی به سبک امریکایی است. همان ازادی که در رادیو زمانه به ان اشاره داشتید.یا ازادی که در وبلاگتان از بد حجابی دفاح می کردید یا ازادی هرج و مرج یا خلاصی از زندان. به خدای بزرگ سوگند من همواره برای شما احترام زیادی قائل بودم وهمیشه امیدوار بودم. که در راه امام باشید.اما همیشه شما از ان فراری بودید. نمی دانم حالا کجا هسستید.در زندان یا منزل یا هر کجای دیگر. برایتان ارزوی توانایی بسیار اندیشیدن دارم.همان ارزوی خودتان که شاید خودتان به ان عمل کنید. ایا کاری که کردید.برای خدا بوده یا برای رسیدن به قدرت. که البته اگر به قدرت هم می رسیدید. بعد از مدت کوتاهی جریانهای امریکایی شما را هم حذف می کردند. و کشور کاملا در دستان امریکا قرار می گرفت.ایا به نو شته های وبلاگتان می اندیشید.ایا از انها راضی هستید و باز هم باور دارید؟
۲۹ شهریور ۸۸ @ ۶:۲۹ ب.ظ
به هر آن کجا که باشد…..
۲۹ شهریور ۸۸ @ ۷:۰۸ ب.ظ
درود برشما سمیه عزیز بسیار زیبا بوذ