او یادآور شد: سناریو را خواندم و عکس‌های فیلم را دیدم .نظرات حاتمی و علیزاده را شنیدم ،اما از آن‌جا که هیچ‌وقت موسیقی سینما شرایط خوبی نداشت از خواندن در سینما پرهیز داشتم و معتقد بودم که مردم صدای مرا می‌شناسند و نمی‌توان این صدا را روی چهره دیگری لب‌خوانی کرد. خلاصه به سختی خودم را راضی کردم تا در سینما بخوانم. اما همان زمان هم این شرط را گذاشتم که در فیلم اعلام شود که شجریان افتخاری این کار را انجام داده تا به دنبال آن حرف و حدیث در نیاید که شجریان قرار است از این پس در سینما بخواند و پول درآورد. حتی بعد از اتمام فیلم حق آن را از آقای حاتمی خریدم تا از طریق نشر دل‌آواز منتشر کنم.

شجریان تصریح کرد: بعد از خواندن سناریو، شعرهایی انتخاب کردم اما احساس کردم که در تمام صحنه‌ها نمی‌توانم در استودیو بخوانم. به همین دلیل با ضبط‌ صوتی که داشتم به کوه‌های پونک رفتم و آن‌جا برخی از قطعات را خواندم تا حال و هوای فیلم را داشته باشد. بخشی از کار را هم حسین علیزاده مجددا با ساز خود کار کرد. در این میان نباید نقش و توجه زنده‌یاد «فریدون مشیری» را برای این کار فراموش کرد. به خوبی یادم است که برای هر بیتی که می‌ساخت به من زنگ می‌زد و با ترکیب شعر و موسیقی آن را تست می‌کردیم.

او در پایان گفت: فیلم «دل‌شدگان» مثله شد و آن‌چه شما دیدید آن‌چیزی نبود که حاتمی ساخته بود. وقتی من فیلم را دیدم هیچی از آن باقی نمانده بود. تمام ارتباطات فیلم از بین رفته بود و چیز بی‌سروتهی شده بود اما زنده‌یاد حاتمی به خوبی آن را درست کرد.

مگر می شود با آلبوم “دلشدگان” زندگی نکرد. اصلا می شود که شنید و همراه نشد؟ تازه اگر بخوانی که حال و هوای ساخت قطعاتش هم اینچنین بوده، که باید دوباره و چندین و چندباره آن را بشنوی. خصوصا این قطعه با ترکیب عالی موسیقی، آواز و تصنیف

- از دقیقه پنج به بعد - یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن ……..

نشد این عاشق سرگشته صبور

نشد این مرغک پربسته رها

به کجا می برد ما را؟

 

 دلشدگان: Play Now | Play in Popup | Download