آمارها را از خودتان هم دریغ می کنید؟!
چند شب پیس یکی از گزارشگران ِ به نسبت سمج صدا و سیما با وزیر رفاه مصاحبه ای می کرد. اصرار داشت که آقای وزیر نرخ بیکاری فعلی و تفاوتش با سال گذشته را بگوید. وزیر هم می گفت حدودا این مقدار است و در جواب مصاحبه کننده که دنبال آمار دقیق می گشت ، گفت : “آمار دقیق را باید از مرکز آمار بگیرید. من آمار دقیق نمی 
دانم”
چندی پیش هم درباره ضریب نفوذ اینترنت در کشور واقعه مشابهی رخ داد. وزیر ارتباطات و فناوری، معاون ِ امور مجلس ِ ریاست جمهوری و آمارهای واقعی هرکدام عددی را اعلام می کردند که تقریبا هیچ ربطی به هم نداشتند.
دیروز هم وزیر نیرو در مصاحبه ای که با خبرگزاری فارس کرده است، چندجایی آمارهای حدسی خودش را در زمینه هایی که دقیقا به وزارتخانه خودشان مربوط می شود آورده است. مثلا میزان بدهی وزارت نیرو به پیمانکاران را دقیق نمی دانسته و گفته است باید محاسبه شود. درباره استفاده کولرهای گازی هم چنین جمله ای را به جای دادن یک آمار نسبی ارائه داده است:
“بنده خود در محلی که زندگی میکنم وقتی از پنجره به بیرون نگاه میکنم تفاوت استفاده از کولرهای گازی امسال با سالهای گذشته را متوجه میشوم اما موضوعی که مهم است این است که شبکه برق کشور برای استفاده از این تعداد کولرهای گازی طراحی نشده است.”
و جملات بالا و استفاده زیاد از کولر گازی مهمترین دلیل آقای وزیر برای مصرف برق و تعطیلی های هفته گذشته است. البته این سخنان وزیر نیرو بی شباهت به صحبت های قدیمی آقای رییس جمهور درباره تورم نیست که در جواب دلیل افزایش قیمت گوجه فرنگی یا قیمت گوشت می فرماید: “بیایید از بقال و میوه فروشی محله ما نارمک خرید کنید، انجا که ارزان است” و همین هم می شود سوژه تمام گزارش های تورم بعد از ان که خبرنگاران قیمت های محله نارمک را نیز در گزارش هایشان لحاظ می کردند.
درست است که در بسیاری از زمینه ها به دست آوردن یک آمار درست، سخت و شاید هم امکان ناپذیر باشد، اما در زمینه میزان استفاده و خرید کولر آبی، درصد بیکاری، تورم و مسائلی از این دست همیشه و در همه جای دنیا شاخص هایی برای سنجش وجود داشته و آماری ارائه می شود. نکته اینجاست که بدون دسترسی و استفاده از این آمار نمی شود کار ِ اجرایی درستی را صورت داد و سرمایه گذاری مناسبی در جایی که باید، انجام داد. ماجرا تحقیقات انسان شناسی ِ کیفی هم نیست که عده ای بخواهند دعوای استفاده یا عدم استفاده از آمار را سر بدهند. در کشور ما نیز دستگاه عریض و طویل آمارگیری هست. همیشه هم بازار این آمارگیری ها به نسبت داغ بوده است. اما ظاهرا اتفاقی که این روزها به وقوع پیوسته این است که این آمار زیاد به مذاق دولتمردان خوش نیامده است. آنقدرها که در ابتدای امر تلاش می کنند محققان و مسئولین تهیه آمار از غیر خودی ها نباشند تا نتایج نامطلوب را بازگو نکنند، در مرحله بعد هم اگر آماری هست باید محرمانه باشد و اگر قرار است در قالب نمودار و گزارش به مردم ارائه شود، دستکاری در آمار و بازگو کردن آن به شیوه غیر مصطلح و بگونه ای که مشکلات را کمتر نشان دهد در دستور کار قرار بگیرد. تا اینجای کار بر می گردد به صلاح دولتیان برای بی اطلاعی مردم از آمار. اما ظاهرا این روزها دولتیان از خودشان هم این آمارها را دریغ می کنند.
۲۶ تیر ۸۹ @ ۳:۳۸ ب.ظ
اگر قرار بود آمار مورد توجه و مبنا قرار بگیره که حال و روز الان بهتر بود خانم / در مورد مردم هم تا وقتی خود مردم نمی خوان بدونن حرفی نمیشه زد /
۲۶ تیر ۸۹ @ ۵:۴۸ ب.ظ
مطلب جدید نداری توی وبلاگت بگذاریکه چسبیدی به سوژه های نخ نما.حالا مثلا دولت اصلاحات خیلی شفاف بود.همه امارها کف دست مردم بود.جریان خبرنگارها و لب تاب های وعده داده شده دولت اصلاحات که اخرش هم معلوم نشد چی شد یادته؟هر چی بیچاره ها به روی مبارک وزیر فخیمه ارشاد و رییس جمهور محترم اوردند انها نگفتند چی می گویی؟این همه مطلب مهم که می توانی راجع به شان بنویسی.مثلا ازادی شهرام امیری که رسوایی برای امریکا بود یا ترور و کشتار وحشیانه مردم سیستان.اینها که مهم نیستند.بلاخره توسط دوستان ریگی و با پشتیبانی امریکا و اسراییل و انگلیس مردم را کشتند که هر کدامشان از هواداران سرسخت شما بودند.خب بده ازشون بد بگویید.از طرفی وبلاگ هم باید یک جوری به روز بشود دیگر نه؟
۲۷ تیر ۸۹ @ ۸:۴۶ ق.ظ
با تشکر از نویسنده مطلب
دوست عزیز که آمارهای دولت اصلاحات را مثال میزنی، باتاسف از اینکه مجبورم خیلی ساده بگویم، برای اینکه معلوم باشد هرکسی چقدر مخلص ملت است باید از ارقام آماری که بدست آورده است در کارنامه خودش استفاده کند. حال دولت اصلاحات و دولتهای قبلی با استفاده از ارقام بسیار نزدیک به ۲۰ معدل خود را خیلی خوب نشان دادند وقتی نوبت به بعدیها رسید مجبور شد، نمرات بالای ۲۰ را برای خود بگذارد که چون خیلی دم خروس بیرون زد حتی خان هم فهمید آش شور شده. القصه بیایید با هم فکر کنیم همه این مسائل و انواع دغلکاری به ضرر چه کسی خواهد بود. آیا غیر از این است که این ضرب المثل معروف در بین اقشار جامعه کمی با صدای بلندتر زمزمه میشود:
“چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند”
۲۷ تیر ۸۹ @ ۱:۴۲ ب.ظ
انگار فکر تصحیح رفتار یا سیستم عملکرد یا کلا بهبود در ذهنمان نمی گنجد. دولت آقای خاتمی مدینه منوره هیچکس نبود که حالا مرتب به آن برگردیم و با عنوان دولت اصلاحات با این زمان مقایسه اش کنیم. میتوان از گذشته درس گرفت و از تندروی هم پرهیز کرد و دوران بهتری ساخت. فعلا حرف بر سر بازگشت به دوران دیکتاتوری تک حزبی و عدم مشارکت مردم در سرنوشت مملکت است. هیچ دورانی بخاطر دخالت افراطیون تا به حال طلایی نبوده است. آنانکه مردم را به هیچ می انگارند و با ترویج خشونت و دیکتاتوری میخواهند راه بهشت ذهنی خودشان را به مردم تحمیل کنند راه باطل را برگزیده اند که رفتن در راه انبیا تنها با راستی و درستی و رضایت مردم که در سیره انبیا است میسر است و بس.
۱۰ مرداد ۸۹ @ ۶:۳۷ ب.ظ
سلام به همه
نمیزارن آمار درست منتشر بشه برین یک نگاهی بندازین به آقایونی که هنوز از دولت اصلاحات که چه عرض کنم از قبل از اون سر مسوولیتاشون نشستن وانگار جوش خوردن به این میزا راه ورسم سند سازی وآمار سازی هم خوب بلدند …اگه خاتمی بیچاره شد وامروز اینجور به دولتش انتقاد میشه همین آقایون بودند تو همین دولت هم هستند..و متاسفانه زورشون هم زیاده بگذریم فقط خواستم بگم این حرفا رو شنیدین …نشنیدین ها جایی نگین خطرداره..خواستین بشناسین ..هرکه کت وشلوار داره وکمه یقه پیرنش هم بسته