اعتقادش این است که انتظار یعنی آمادگی داشتن برای یک اتفاق. اتفاقی که حتی منتظرش نبوده ای.آمدنی، همیشه آنی نیست که انتظارش را داشته ای. انگار که باور داشته باشد، به بوی شکر آمده و پسته نصیبش شده. شکر ارجح تر است یا پسته؟

و من حالا مانده ام با انتظارهای ریز و درشت. وقتی که یاد گرفتی  برای عدالت باید چشم به راه تاریخ بمانی ، عجیب نیست که کوچکترین خوشبختی هایت هم نیاز به انتظارهای بزرگ داشته باشد.

صبور تر از انتظارهای بزرگ شده ایم ما .

منتظر می مانیم برای روزها و ساعت های خوش!

پی نوشت: عید دیروز مبارک. نبود این خانه تا تبریک بگویم دیروز. به لطف دوستان است که اکنون نیز سرپاست. شادیشان افزون باد!