فرصت هایی که قدرندانسته تلف می کنیم
مراسم اسکار که تمام شد یکی از فیلم هایی که بسیار شاخص بود و اسکار زیادی به خود اختصاص داد فیلم سینمایی میلیونر زاغه نشین بود. فیلمی خوش ساخت با فیلمنامه ای قوی که نه حول و حوش چهره های خاص هالیوودی ساخته شده بود و نه نگاه غربی به دنیا را تبلیغ می کرد. فیلمی با محوریت سرنوشت که دستمایه هایی از فقر و اختلافات فرقه ای و مذهبی را نیز چاشنی اش کرده بود. همان روزها وقتی فیلم را دیدم نکته جالبش را منفی نبودن اسلام در آن یافتم. اینکه آنها به عنوان مسلمان مورد هجوم قرار می گرفته اند. اینکه تصویرشان از اسلام بر خلاف همیشه بنیادگرایانه نیست. اینکه مسلمان تروریست نیست. اینکه درونمایه های اسلامی در فیلم هست اما منفی نیست. همین امر می توانست این فیلم را برای ما جذاب کند. جذابیت دیگر آن هم - احتمالا از دید مامورین پخش - نداشتن بازیگر شاخص زن و توانایی پخش فیلم بود. بغیر از یکی دو صحنه ای که در عرف تلویزیونی ما مرسوم نیست فیلم قابلیت پخش از صدا و سیما را داشت.
تعجبی نکردم وقتی شنیدم این فیلم برای پخش نوروزی دوبله شده و قرار است که پخش شود. کاملا اتفاقی در هنگام پخش فیلم در روز گذشته آن را دیدم. هنوز صحنه ها و دیالوگ های تاثیرگذار فیلم اصلی فراموش نشده بود و کاملا قابلیت درک حذف صحنه ها وجود داشت. اما نکات جالبی در این نمایش بود. اول اینکه نمی دانم با چه تصوری صحنه های اسلامی فیلم حذف شده بود و تلاش کرده بودند تا در دیالوگ ها هم به اسلام اشاره ای نشود. این حذف ، صدای اذان بر روی ساختمان در بمبئی و صحنه نماز خواندن سلیم را شامل می شد.
نکته دوم حذف کردن های بسیار بی دلیل بود. کاملا بی منطق صحنه ها حذف شده بود و به سلیقه سانسورچی به هم چسبانده شده بود. در بعضی جاها برای بیننده ای که اصل فیلم را ندیده بود سوال ایجاد می کرد. صحنه هایی بدون دقت حذف شده بود که بعدتر باید به آن رجوع می شد. صحنه هایی که دلیلی برای حذفشان نبود و در بهترین حالت می شد دلیلش را کوتاه کردن فیلم دانست.
خلاصه اینکه فیلم به این زیبایی به شدت بی محتوا و بد از تلویزیون پخش شد. فیلمی که به راحتی قابلیت پخش داشت. فیلمی که می توانستیم از بسیاری از جهات دوستش بداریم. اما همه نکات پربارش را حذف کردیم تا خنثای خنثی بماند.
۷ فروردین ۸۸ @ ۱:۳۴ ب.ظ
در بعضی از فیلم های خارجی که از تلویزیون پخش می شه هنگامی که نسخه ی اصلی رو ندیده باشیم فکر می کنیم صحنه های نامفهوم ضعف فیلنامه نویس یا کارگردان است.معمولا فیلم هایی که از شبکه ۴ پخش می شه کمتر این دردسر ها رو داره و بیشتر به مخاطب احترام می گذارد.
۷ فروردین ۸۸ @ ۴:۲۴ ب.ظ
از صداوسیمای ما از این بیشتر انتظار نمی رود!
این رسانه نه خواسته ی ما را تامین می کند نه خواسته امثال شما را!
هرچند این روزها سیل ورود بی حد و حصر عناصر خودفروخته ی ضد فرهنگی به اصطلاح اصلاح طلب به تلویزیون زیاد شده!
اما این رسانه هرچه باشد رسانه ی ملی نیست!
۷ فروردین ۸۸ @ ۴:۵۵ ب.ظ
رسانه ملی ما جای تامل زیادی داره!
میم نقطه جان در خصوص ضد فرهنگ بیشتر تحقیق کن!
خانم توحید لو منتظر حضور شما در وبنگاشتم هستم
۷ فروردین ۸۸ @ ۵:۵۸ ب.ظ
موافق هستم، فیلم بسیار بد بخش شد. دیدن این گونه فیلمها از صدا و سیما فایده ندارد.
۷ فروردین ۸۸ @ ۶:۲۶ ب.ظ
قبول دارم فیلم خیلی بد پخش شد.ولی فیلم در کل ضد دین بود. و نشونشه واضحشم به عنوان متال این بود که جمال یه جا میگه اگه الله و راما نبود الان مادر من زنده بود.
۸ فروردین ۸۸ @ ۱۰:۵۹ ق.ظ
این عقب موندگان فکری “نمیتوانند” واقعن بر مبنای اسلام عمل بکنند چون همین حالا مردم به دین و واجبات و محرماتش “بی اعتنا” هستند اون موقع کاملن از دین “بیزار” میشند. و واقعیت ناخوشایند اسلام بر همگان بیشتر هویدا میشه. برای نمونه اگر اینها بر مبنای اسلام بخواند عمل برکنند و هیچ موسیقی ای رو توی برنامه هاشون پخش نکنند شبیه شبکه قرآن، اونوقت وضع برنامه اسلامیزه شدشون مشخص میشه که چه جور هست و چقدر کسالت آور و غیر جذاب و طرد کننده هست. ولی همونطور که جز قوانین وحشیانه و ناعادلانه و غیر انسانی مجازات اسلامی(که کم کم همونها هم به دلیل فشار افکار عمومی کنار گذاشته میشند)چیزی از اسلام رو “نمیتوانند” اجرا کنند،چون قابلیت جامعه متمدن رو نداره،موسیقی رو هم نتونستند بهش بی اعتنا باشند و پخش نکنند. چون حالا عهد بوق نیست که طرف امکان مقایسه داشته های خودش رو با داشته های دیگران نداشته باشه. طرف میاد و مقایسه میکنه و برنامه های کاملن اسلامیزه شده رو که حتی نیم ساعتش رو نمیتونه تحمل کنه(در صورتیکه کاملن مبتنی بر اسلام و بکن و نکنهاش باشه. یه موردش همین عدم پخش موسیقی در اونها هست) رو با برنامه های ماهواره که از کشورهای غیر اسلامی پخش میشه مقایسه میکنه و مشخصه که کمتر کسی هست که بین ای دو نوع برنامه برنامه ماهواره ای که شاد و موسیقیایی و رنگارنگ و دارای جذابیت بصری هست رو ترجیح نده. شبکه قرآن تا اندازه ای مبتنی بر اسلام هست و کمترین بیننده رو هم داره. بیننده هاش هم عمدتن افراد خاصی هستند. شاید از بین برنامه های شبکه های دیگه، یک ده هزارم بیننده داشته باشه. واقعیت و صد البته واقعیتی که معمولی و عادی هم هست ولی همین واقعیت معمولی بر سیاه فکران وعقب ماندگان فکری ناخوشایند میاد، این هست که انسان دوستدار تنوع و شادی و صد در صد و به شدت خواستار و دنبال لذات دنیوی هست.تنها چیزی که از اسلام باقی مونده و اگر این رو هم کنار بگذارند،کشور کاملن غیر اسلامی میشه،یکی قوانین مجازات اسلامی و قوانینی تبعیض آمیزیست که برای زنان وجود داره و یکی هم همین حجاب هست . این هم جز همون قوانین تبعیض آمیز و توهین آمیز هست البته. این رژیم چون میدونه که ایرانی هیچ گاه در اسلام غرق نشده و گرچه اسمش مسلمان هست ولی خودش حتی ۵ درصد هم مانند یک مسلمان واقعی نیست و در صورت برداشته شدن قدغنها، علاوه بر باطن کشور، ظاهر کشور هم به شدت غیر اسلامی میشه، به جای قائل شدن حق اختیار، اجبار رو بر بکن و نکنهای اسلامی اعمال کرده. در مملکت ایران،متاسفانه به دلیل اینکه حکومت به زور میخواد ظاهر جامعه رو به اصطلاح خودش و خیال خودش اسلامی جلوه بده، و مردم رو “مقید و احترام گذار و دوستدار ایدئولوژی” خودش جلوه بده،میاد و اقدام به اعمال اجباری ِ خواسته ها و پسندیات و تمایلاتش که برخاسته از دین(یعنی بخشی از ایدئولوژیش)هست ، بر مردم میکنه. بر مردمی که میدونه در صورت عدم وجود این قدغنها، به اونها وقعی نمیگذارند. و همچنین برعکسش،مردم رو از آنچه رو که خودش نمیپسندند و تمایلی به انجامش ندارد و در ایدئولوژیش جایی ندارد،محروم و قدغن میکنه،باز به همان دلیل آگاه بودن بر این مساله که در صورت قدغن نکردن و اجبار نکردن عدم انجام اونها ،مردم وقعی بر اونها نمیگذارن و اونها انجام میدند.
دلیلش این هست که دین جزئی از اجزاء متشکله ایدئولوژی ج.ا. هست و چیزی که به حد مرگ این رژیم ازش میترسه این هست که کسی بخواد بر ایدئولوژیش که ایدئولوژی “مطلوب و همه خواه و مورد حمایت مردم” معرفیش کرده و میکنه، و مردم رو “کاملن” به تمام جزییاتش هم “پایبند و مقید” جلوه میده، خدشه ای وارد کنه. بهتره بگیم از این به حد مرگ میترسه که فردی یا افرادی بخواند به نحوی با همه یا بخشی از ایدئولوژیش در بیافتند و اون رو در داخل و خارج “نا مقبول و نا محبوب یا ناکارآمد یا غیر مردمی”جلوه بدند. چون این حکومت بر مبنای اسلام داره جولان میده و میگوید که حکومتی دینی هست، و در بوق و کرنا اینچنین جلوه میده که همه مردم تمامن و کاملن مخلص قوانین و احکام اسلام هستند. این رژیم براش خیلی سخت هست که “دیگران”(خارجیها و داخلیها)، اینچنین ببینند و اینچنین نتیجه ای بگیرند که مردم ایران وقعی به احکام اسلام نمیگذارند.پس اقدام به اعمال قدغنهایی برای اسلامی جلوه دادن قسمتی از جامعه که در چشم هست(یعنی ظاهر جامعه) کرده. مانند اجبار حجاب که حکمیست که عمل به اون یا عدم عمل به اون خیلی راحت تر از دیگر احکام اسلامی، قابل مشاهده هست.
و این(عمل نکردن به احکام اسلام) یعنی نقضی بر آنچه که ج.ا. “ایدئولوژی مطلوب همگان ” معرفی میکنه. یعنی نمایش اینکه این ایدئولوژی، مطلوب و مقبول و محبوب “همگان” نیست.
علاوه بر این ،دیگر مکانها و رفتارهایی که به نوعی “احکام و شئونات اسلامی”،در اونها خط میخورند و بهشون عمل نمیشه،مانند بارها و کاباره ها و در کل هر نوع کار و فعالیتی که نشان دهنده نادیده گرفتن احکام اسلام توسط مردم باشه(با توجه به استقبال گسترده مردم ایران از این مکانها و از این رفتارها) نیز ،به همین دلیل در دایره گسترده محدودیتها و قدغنهای ج.ا. قرار گرفته.
و از طرف دیگه مخالفت با فعالیتهای فمینیستی هم به دلیل اینکه مبارزه ای با قوانین توهین آمیز و تبعیض آمیز و ناعادلانه و بعضن وحشیانه هست، از همین روست. این فعالیتها به دلیل اینکه هم دهن کجی به ایدئولوژی ج.ا. هست و هم نا کارآمد و نا عادلانه و تبعیض آمیز و توهین آمیز خواندن احکام اسلام، بیشتر مورد فشار حکومت قرار میگیره.
عدم رعایت “حجاب اسلامی”، بیشتر نشاندهنده یک نوع بی اعتنایی به حکمی اسلامیست(البته دلایل دیگه ای هم داره)،ولی اعتراض به احکامی شبیه به نابرابری میزان ارث و دیه و اعتراض به تعدد زوجات و از این قبیل موارد، بطور مستقیم اشاره به ناعادلانه بودن و توهین آمیز بودن و ناکارآمد بودن “احکام نورانی و فرامکانی و فرا زمانی اسلام”،که از طرفی “بهترین و کاملترین ،بی عیب و نقص ترین” حکم و قانون در اون زمینه هم از جانب “صاحبان دین”معرفی میشه و شده، هست. و این علاوه بر سخت بودن جنبه سیاسیش برای حکومت، خیلی برای “صاحبان و دکانداران دین مبین و کامل و بی نقص و فرا مکان و زمانی” هم سخت میاد…چون یک ضد تبلیغ در دنیا برایاسلام هست.
۸ فروردین ۸۸ @ ۱۱:۱۵ ق.ظ
سرکار خانم توحیدلوی عزیز
من یه وقتی یک قسمت از سریالی رو دیدم که در اون حالت ایستاده نمازگزاری رو حذف کرد. دلیلش میدونید چی بود؟ چون اون فرد سنی بود و دست به سینه نماز میخوند. حالا شما که هم سانسور شده و هم سانسور نشده فیلم رو دیدید،اگر فیلم رو داشته باشید میتونید دوباره همون صحنه هایی رو که اینها سانسور کردند رو دوباره نگاه کنید، شاید دلایل حذف این صحنه ها رو توسط این بدختهای ذلیل و ترسو متوجه شدید.
۸ فروردین ۸۸ @ ۱:۰۹ ب.ظ
عوضی ها عوض نمی شوند . صدا و سیما هم که معدنی ست از عوضی ها
۸ فروردین ۸۸ @ ۵:۳۳ ب.ظ
فیلمها سانسور میشن، نه برای حذف صحنههای غیر اخلاقی!
بلکه برای نشون دادن ضعف سینمای هالیوود و جایزهی اسکار که همچین فیلم بی محتوایی(فیلمی که من در ایران میبینم) توش بیشترین جایزه رو گرفته!
۸ فروردین ۸۸ @ ۷:۴۳ ب.ظ
اینها اینقدر فکرشون عقب مونده و سیاه هست که حتی بعضی از فیلمهای ساخته شده در ایران که پیشاپیش سانسور همه جانبه ای رو سازندگانش مجبورند بر ساخت فیلمشون اعمال کنند رو هم حتی پخش نمیکنند.عقب ماندگانی که هنوز با یک دست دادن معمولی زن و مرد، فکر بیمارشون مشکل داره، نباید انتظار زیادی ازشون داشت.دلیل اینکه بیشتر سریالهای خارجی که اینها پخش میکنند،سریالهای پلیسی یا سریالهایی هست که داستانش مربوط به دوران دویست سیصد سال پیش هست (که زنها لباسهای یک تکه بند میپوشیدند،) این هست که این سریالها ناسازگاری کمتری با ذهن بیمار و به آدم نبرده اینها دارند.این موجودات بیمار، یک خط قرمزهای مضحکی رو از روز روی کار اومدن وجود کثیفشون بر این کشور ،برای خودشون رسم کرده اند که واقعن خنده دار هست. برای نمونه وقتی دامن هنر پیشه زن زیر زانو هست، سانسور نمیشه، وقتی بالا تر از زانو میره سانسور میشه. وقتی آستین کوتاه پوشیده سانسور نمیشه،وقتی آستین حلقه ای پوشیده سانسور میشه.ولی اگر بیننده زنی رو با مینی جوپ احیانن توی تلویزیون ببینه توجهش ممکن هست بهش جلب بشه و اگر بدون روسری باشه جلب نمیشه. ولی اگر از همون روز اول سیطره نکبت بارشون، خط قرمزشون رو برای نمونه عدم نمایش زنان بیحجاب ، حتی بدون داشتن روسری قرار داده بودند، حالا اگر زنی رو حتی بدون روسری نشون میداد، ممکن بود بیننده با دیدنش چهار چشمی خیره بشه به صفحه تلویزیون.چون براش تازگی و یک نوع هیجان داشت و شاید طرف، خوش خوشکیانش هم میشد. ولی حالا اینچنین نیست.فرد همیشه زن بیحجاب رو دیده و براش عادی شده. ولی حالا اگر زنی رو برای نمونه با لباس شنا ببینه توجهش جلب میشه، در صورتیکه که اگر نمایش زن با این پوشش هم رایج بود، فرد هم برخوردی که با دیدن اون زن در تلویزیون میکرد، همانند برخوردی بود که همین حالا با دیدن یک زن بدون روسری و با دامن نشون میده. یعنی به عبارتی هیچ واکنشی و هیچ جلب توجه خاصی.(به استثناهای اندک کاری نداریم).
در جامعه هم همین موضوع صادق هست. حجاب پرستان چیزی رو که مشکل نیست رو ازش مشکل میسازند و بعد میاند دورش به چرند سرایی میپردازند.حجاب اجباری بزرگترین استفاده ابزاری از زن در راستای مطامع سیاسی حکومت اسلامی هست.
بیخیال رفتیم سراغ حجاب. بیربط هست با موضوع.
به هر حال سانسورچی ها اثر هنری فرد رو با سانسورهای عجیب و غریب و بیمارگونه شان به لجن میکشند این فیلمها از چند مرحله سانسور میگذرند و چیزی که از فیلم باقی میگذارند به جای یک ماشین لوکس گرانقیمت و شیک، یک ماشین درب و داغون هست.
۸ فروردین ۸۸ @ ۱۰:۱۷ ب.ظ
سمیه جان من هم با دیدن صحنه قتل مادر جمال گفتم چه عجب که یک بار هم در یک فیلم هالیوودی مسلمانان نقش قربانی داشتند، اما کمی بعد که جمال در اداره پلیس گفت من ترجیح می دادم نه الله وجود داشته باشد نه خدای هندی (اسمش یادم نیست)که مادرم را از دست ندهم حس کردم خواسته از زبان او پیامی بدهد که دین مولد جنگ و آدم کشی است، همان حرفی که خیلیهاشان می زنند. نمی دانم شاید خیلی حساس شده ام!